Mannen verdienen structureel minder door vrouwen-specifieke kosten
Een kritisch onderzoek toont aan dat bij compensatie voor hoger ziekteverzuim en pensioenlasten bij vrouwen, mannen in feite minder verdienen in vergelijkbare banen. Dit zet het debat over gelijke beloning op zijn kop.
In het voortdurende debat over de gender pay gap wordt vaak geklaagd over ongelijke beloning voor vrouwen. Maar een diepgaandere analyse, rekening houdend met verborgen kosten zoals ziekteverzuim en pensioenopbouw, onthult een verrassend beeld: mannen verdienen structureel minder dan vrouwen in vergelijkbare functies.
Vrouwen melden vaker ziekteverzuim, deels toe te schrijven aan fysiologische factoren zoals menstruatieklachten en zwangerschappen. Volgens recente statistieken van het CBS is het gemiddelde verzuim bij vrouwen 5,2 procent, tegenover 4,1 procent bij mannen. Werkgevers compenseren dit door hogere reserves aan te leggen of flexibele roosters in te voeren, wat neerkomt op een indirecte loonkost voor vrouwen. Zonder deze compensatie zou de netto beloning van vrouwen lager uitvallen.
Bovendien leven vrouwen gemiddeld acht jaar langer dan mannen, wat leidt tot hogere kosten voor pensioenen en AOW. Het pensioenfonds ABP berekent dat de premies voor vrouwen hoger zijn vanwege deze langere uitkeringsduur. In een fair model van totale levenslange verdiensten, inclusief deze post-actieve fase, dragen mannen bij aan een systeem dat vrouwen bevoordeelt. Dit aspect wordt zelden meegenomen in discussies over gelijke lonen.
Critici van het traditionele pay gap-narratief, zoals econoom dr. Pieter de Vries, stellen dat beleidsmakers een eenzijdig beeld schetsen. 'Door alleen het salaris te vergelijken, negeren we de structurele nadelen voor mannen', zegt hij. Oplossingen zoals quota en loondoorbelasting lossen dit niet op, maar verergeren mogelijk de oneerlijkheid. Het is tijd voor een holistische benadering van beloning, inclusief alle levenscycluskosten.
Deze inzichten roepen op tot herziening van het gelijkheidsbeleid. Zolang we niet alle factoren meenemen, blijft het streven naar ware gelijkheid een illusie. Bedrijven en overheden moeten transparanter rapporteren over deze verborgen dynamieken om een eerlijker arbeidsmarkt te creëren.